پل

لنگه کفش کهنه ،

پل ماه عسل مورچه ها ......

پی نوشت : بعضی وقت ها چقدر ساده میشه واسطه عشق و محبت بود ....

----------------------------------------------------------------------
کتاب به وقت گرینویچ ، دفتر اول ، صفحه 95
----------------------------------------------------------------------

ساده دل

دل  ساده !

برگرد و  در ازای  یک  حبه  کشک  سیاه  شور

گنچشگ ها  را

از دور و بر شلتوک ها  کیش  کن

که  قند  شهر

دورغی  بیش  نبوده  است .

در رستوراني كباب گنجشك خورديم !

تصور كن !

چهارده گنجشك را

يك جا به سيخ كرده و برشته بودند !

راوي مي گفت :

كباب ساز از كباب گنجشك خوشمزه تر است

و هر وقت كلمه سار در جمله اش مي آمد

با كمك هر دو دست

حجم بدن پرنده را برايمان مشخص مي كرد !

چيزي به اندازه كفش كودكان ...

چاره يي اين همه تناقض چيست ؟

هيچ ! لقمه مي گيرم و به دل مي گويم :

گنجشك سوخاري چه توفيري با گندم برشته دارد ؟

پس اين چنين شد كه ما كباب گنجشك خورديم ،

با ريحانُ ليمو وُ كانادادراي !

تو نبودي من از كجا مي دانستم كه عكس العملت

در برابر اين جنايت لذيذ چيست !

گفتم بعد ها اگر در نگاهت ناسزايي خواندم ،‌

كتبا از تو بخواهم

تا درباره دليل وجودي ماهي تابه در آش پز خانه

توضيح بدهي !

ما به گنجشك ها محتاجيم ،‌

گنجشك ها به گندم ،‌

گندم به ......

همين كه هم نوعان خود را نمي خوريم جاي شكرش باقي ست !

يادت هست به تو مي گفتم به سيب زميني مي ماني

و يادت هست حوالي رودبار سيب زميني خاكسترپز خورديم !

نگاهت كردم و گفتم :

به به ! به به ....ولي حيف كه نمكش زياده !

........................................................................................................

از مجموعه چشم چپ سگ ، دفتر چهارم ، كابوسهاي روسي ،‌ صفحه 24 و 25

........................................................................................................

پي نوشت :

بعضي وقت ها نمك كه زياده بشه ،‌شور ميشه و دل رو مي زنه ......

           اعتراف

            من زندگی را دوست دارم

            ولی از زندگی دوباره می ترسم !

            دین را دوست دارم

            ولی از کشیش ها می ترسم !

            قانون را دوست دارم

            ولی از پاسبانها می ترسم !

            عشق را دوست دارم

            ولی از زن ها می ترسم !

            کودکان را دوست دارم

            ولی از آئینه می ترسم !

            سلام را دوست دارم

            ولی از زبانم می ترسم !

            من می ترسم پس هستم

            این چنین می گذرد روز و روزگار من !

            من روز را دوست دارم

            ولی از روزگار می ترسم !

بهانه 

بی تو 

نه بوی خاک  نجاتم داد ، 

نه شمارش ستاره ها تسکینم !

چرا صدایم کردی ؟

چرا !

سراسیمه و مشتاق ، 

سی سال بیهوده در انتظار تو ماندم ....

نیامدی ! 

نشان به آن نشان ،

که دو هزار سال از میلاد مسیح می گذشت

و عصر ، 

عصر والیوم بود 

و فلسفه بود 

و ساندویچ دل و جگر !

...............................................................................

از مجموعه چشم چپ سگ ، دفتر اول ، به وقت گرینویچ ، صفحه پنچاه ، شعر بهانه 

...............................................................................

پی نوشت

 نزدیک تولدمه !! سی سالگی ...

واسه همین این شعر رو گذاشتم ... حسش خوبه واسه من .....همین